Stilstand…

FB_IMG_1465935518662

Dit plaatje kwam ik gisteren tegen op Facebook.  Het klopt zo met hoe ik me voel de laatste dagen.

Mijn liefde voor muziek is me met de paplepel ingegoten. Dat begon al met de cassettebandjes die mijn moeder vroeger voor mijn zus en mij draaide ( cassette – ja, nu voel ik me echt oud) . Kinderliedjes , natuurlijk alle gewone liedjes, afgewisseld met zondagsschoolliedjes en thema’s als Sint en Kerst.

Daarna kwamen de kinderkoren. Ik heb nog nachtmerries van de vreselijke rood met blauwe pomponcapejes en de grijze kriebelrokjes. Maar de meeste liedjes uit die tijd ken ik nog uit mijn hoofd. Muziek blijft hangen, ook al vergeet ik van alles wat er wel toe doet .

Op dwarsfluitles leerde ik heel veel klassieks en klassiekers kennen. Ook al kan ik niet alle componisten bij de deuntjes noemen, de melodieën herken ik wel. Nu hoor ik een bekende violist hetzelfde spelen en de klank van de viool snijdt door mijn ziel.

Natuurlijk brengt muziek ook herinneringen mee.  Dansend door de kamer met mijn vader op Meatloaf is en blijft een leuke herinnering. Daarentegen konden de drie tenoren mij wel gestolen worden. Mijn voorkeur ligt meer in de metal/rock , maar mijn liefde voor zangers als Herman van Veen en Leonard Cohen heb ik vast niet van een vreemde.

Een tijd geleden hoorde ik een liedje waarvan de tekst me enorm raakte. Op dat moment wist ik nog niet wanneer , maar dat die tekst ooit waarheid zou worden wist ik vrij zeker. Nu is dat moment er. Ik zit op de bank, woorden te zoeken voor iets waar geen woorden voor zijn. Mijn gevoel te zoeken, maar ik voel me lamgeslagen. Ik doe de dingen die ik vind dat ik moet doen, maar vraag me af waarom alles stil lijkt te staan.  Ik zit op de bank, haaknaald in mijn hand, muziek aan. Harde muziek om me af te reageren. Rustige gospel om hoop te zoeken. Liedjes met herinneringen, liedjes met een boodschap.

Muziek is mijn escape!

Hoe kan de zon dagen maken
Als net de nacht gevallen is
Hoe durft de tijd, door te gaan
Nu alles stil komt te staan

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Clown

Ken je dit? Je hoort een liedje en het blijft de hele dag in je kop zitten. Wat je ook doet, iets in de tekst heeft je geraakt en de melodie wil ook echt je hoofd niet meer uit…

Zo lag ik gisteren in bed nog steeds het nummer ‘clown’ te zingen…. Wel zachtjes natuurlijk , want ik zit niet te wachten op een mep van iemand die niet kan slapen. Zachtjes zingen is sowieso beter , want ik ben niet echt in de wieg gelegd voor ‘The Voice’.

Het nummer schoot gisteren opeens in mijn hoofd, terwijl ik de was buiten aan het ophangen was. Elf uur in de ochtend en de buurvrouw van wat huizen verder moet gedacht hebben dat ik toch al minstens anderhalve liter jonge jenever op had. ( was er tenminste nog iets jong in me , want voor de rest voel ik me de laatste tijd een behoorlijk oud wijf)

I guess it’s funnier from where you’re standing
Cause from over here I missed the joke

Tja, deze tekst schoot door mijn hoofd, terwijl ik toch eigenlijk de humor er wel van in kon zien. Dus klopt het ook niet helemaal. Nee, dit keer niet. Sowieso slaat de tekst niet op ziek zijn, maar iets in de tekst raakt me. Hoe vaak ziet iets wat ik doe er  grappig uit voor een ander, vraag ik me nu af. Als ik weer eens heel moe toch probeer te wandelen en er uitzie alsof ik flink dronken ben.  Soms kost dat al mijn energie en zie ik er misschien voor een ander wel uit als ‘clown’. Inderdaad mis ik dan de grap, maar misschien zou ik ook wel lachen als ik het zou zien en niet beter zou weten. Zo kan ik nog wel wat voorbeelden verzinnen.

Hang ik soms ook niet bewust de clown uit? Als iets niet wil lukken of er stom uitziet lach ik er vaak zelf ook maar om. Misschien een soort zelfbescherming, misschien soms gemeend en misschien soms ook wel om mezelf maar een houding te geven. Daarom raakt het laatste stuk van de tekst van dit nummer me ook zo…

From a distance my choice is simple
From a distance I can entertain
So you can see me
I put make-up on my face
But there’s no way you can feel it
From so far away

Nee, ik ga geen zuurpruim worden. Ik heb nu al het gevoel dat ik teveel en te vaak loop te zaniken.  Vind ik het heel erg als iemand om iets moet lachen?  Nee , eigenlijk ook niet. Het is meer dat als alles mis lijkt te gaan en ik doodmoe ben, ik mijn humor ff kwijt ben en frustratie de overhand krijgt. Tegen vreemden gaat op dat moment mijn masker op en thuis zien ze me dan vast ff liever gaan dan komen 😉 … en terecht…. soms zie ik er de grap niet van in, maar gelukkig kan ik meestal  nog lachen om mezelf.

I’ll be your clown
Behind the glass
Go ‘head and laugh
Cause it’s funny
I would too if I saw me

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Feessie!!

il_570xN.600794362_emer

Vandaag vier ik een feessie. Mijn beste maatje is namelijk 14 jaar. En omdat ie zo trouw en altijd aanwezig is vier ik het natuurlijk…. taart , feest , muziek! … 14 jaar, een leuke puberleeftijd, maar eigenlijk is ie altijd al lastig geweest. Hoe hard ik ook scheld en tier, hij blijft wel heel trouw bij me. Wat zou ik ook zonder hem moeten?…. Wil je ook zo’n maatje? … Je mag hem best ff lenen hoor… Misschien maar voor een weekje, heb ik ff vakantie….

Toen ie werd geboren hebben we niet de gebruikelijke beschuit met muisjes gegeten. Ik was wel heel blij hoor, dat hij er eindelijk was. Ik heb jaren lopen zeuren en zaniken om hem te krijgen. Dus toen het na veel moeite eindelijk zover was aten we taart!… Ja, echt waar… Taart om het te vieren. Als de halve wereld je uitmaakt voor aansteller , omdat je nog geen maatje hebt, dan wil je het best vieren als het eindelijk zover is.

In deze veertien jaar hebben we veel meegemaakt… wat bergen voor hem waren, waren dalen voor mij…. en andersom natuurlijk. We zijn het meestal niet zo met elkaar eens en dat is best lastig. Soms houdt ie zich wel koest , maar hoe meer ik op hem let, hoe aanweziger hij is. Dus als ie hard schreeuwt negeer ik um meestal. Maar zoals het gaat bij pubers moet er soms ook gewoon ff hard opgetreden worden.

Veranderd issie wel de laatste jaren. Als ik um vroeger op z’n kop gaf, dan wilde hij nog wel luisteren en hield hij zich weer een poosje stil. De laatste jaren blijft hij maar aan mijn kop zeuren….Ophouden? Mooi niet…. Gewoon steeds iets harder zeuren… Ach, het zal wel bij de leeftijd horen.

Vandaag vier ik een feessie. Mijn beste maatje is namelijk 14 jaar. Taart, feest en muziek…. Passende muziek. Geschreven en gezongen door ome Keimpe… het ging over een ander maatje in je lijf…. oorlog in je lijf… en ja, zo voelt het ook voor mij …. ook al sta ik er niet altijd zo bij stil…. al meer dan 14 jaar, oorlog (met mijn maatje) in mijn lijf!

Ik zeg: Proost!… Op het leven met mijn maatje (etiketje) MS, dat ie zich maar mooi een jaartje koest mag houden…. Op naar de 15 jaar…. !

———————————————————————————————————-

Maar voor het eind komt wil ik genieten, van bomen en planten en van margrieten. Ik wil samen met jou mijn leven gaan delen, samen met jou de liefde beleven. Ik wil leren om van mijn land te gaan houden en ik wil leren om jou te vertrouwen. Er komt oorlog in mijn lijf.

Samen openen we ramen en deuren en ruiken samen de lentegeuren. We laten ons door de zon verlichten en schrijven elkaar de mooiste gedichten. Want de liefde die geeft ons alle rechten.. Om voor elkaar te blijven vechten!.

Keimpe Talens-van Rooij

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , | Één reactie

Zeikwijf

Woman-always-right

Dit bordje ben ik gelukkig nog nooit in het echt tegen gekomen…. Gelukkig ja…. Ik zie het al voor me… Hoge nood, half rennend het toilet zoeken en dan…. Lachbui! …. tja, 1 en 1 is 2 en dat kan natuurlijk niet goed gaan…

Hieruit kan je wel afleiden dat het met mijn blaas dus niet zo goed gaat…. Waar mijn MS heeft besloten dat ze zich koest houdt, zelfs door koorts en stress heen, denkt mijn blaas we gaan door met feesten in 2016…. Helaas feest de verzekering niet mee en kan ik de spoelingen wel op mijn blaas, uhm, buik schrijven…

Het gevolg hiervan is dat ik weer rotpillen aan het slikken ben die niet heel veel helpen…. dat ik pijnstillers die wel helpen zelf moet betalen ….jippie….en dat ik zoveel tena’s moest kopen dat ik me beledigd voel dat ze mij niet in hun reclame willen hebben… mijn geval is toch iets reëler dan een 60 jarige die met een vrolijke lach over hekjes springt…. alhoewel… als ik dat (weer) kan op die leeftijd zou ik ook breeduit lachen…dat heeft niks met die tena’s te maken….

Het werd toch allemaal wel een beetje erg veel zelf betalen en daarom maar een brief gevraagd om incontinentiemateriaal (ook een leuke voor galgje) vergoed te krijgen…. Daar sta je dan bij de apotheek… allemaal geen probleem… de meiden super aardig en samen een vragenlijst ingevuld…. want voor de verzekering moet het natuurlijk allemaal wel heftig verantwoord en het liefst zo min mogelijk….

Dat invullen gebeurd heel discreet ergens achterin , zodat je je niet opgelaten hoeft te voelen. Nou heb ik daar niet zo heel veel last van gelukkig , ik zet het tenslotte op internet, kan je het nog minder discreet maken 😉 …. En zo liep ik dus met mijn wagen (rollator) volgeladen weer naar huis…

Thuis aangekomen en alles eens bekijkend kreeg ik een behoorlijke flashback…. Naar de tijd dat er nog niet van die hypermoderne Always met vleugels in de winkel lagen… Toen je nog gewoon als een olifant met een kussen tussen d’r benen geklemd door het leven wandelde….Nou… dat is nu weer het geval…niks geen dun verband en voor vleugels zul je toch echt aan de Redbull moeten… en alhoewel ik me niet schaam vind ik dit dus echt niet sexy….Dan zou je zeggen, niemand die het ziet…. dat klopt, maar ik zie het… zouden ze er nou niet eens iets leukers van kunnen maken?…. dat zal wel weer te duur zijn, zucht!

Misschien tegen beter weten in , maar ik doe toch een voorstel:

plushie-3

Sexy is het ook niet, maar zo wordt het toch nog leuk =)

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , | 2 Reacties

APK’tje

Ik werd de afgelopen week overspoeld met MS, tenminste dat idee had ik…. Zo modder je een heel jaar aan, zonder er al teveel bij stil te staan…. natuurlijk word ik elke dag met MS geconfronteerd…. bv mijn eigen achtbaan… ok , hij is een beetje langzaam, maar hij brengt me elke dag boven en blijft nooit halverwege stil staan…. dat kunnen ze in de efteling niet zeggen….

Dat heel veel dingen heel gewoon worden bleek wel toen ik een lijstje moest maken voor mijn jaarlijkse apk bij de neuroloog….Waar wil ik het over hebben? … Tja… moe, tintelingen, voeten die als speldenkussen dienen, lood in mijn schoenen…. ik kan het hele lijstje wel weer afdraaien, maar daar schiet ik niks mee op…Ik weet namelijk na al die jaren allang hoe dat komt en ook wel wat ik er eventueel aan zou kunnen doen… Afgezien van mijn blaasproblemen is het ook gewoon een jaar best goed gegaan…. Ok, je moet niet vallen, maar dat is weer wat anders…

Hield ik nog een paar dingen over…. dus ik braaf met mijn lijstje naar het emc….Ik geloof niet dat ik iemand ben die gauw ondersteboven is of die haar kop in het zand steekt, maar ik word altijd zo vrolijk van de wachtkamer…NOT… Daar word ik er altijd aan herinnert wat MS allemaal  met je kan doen aan narigheid…. Niet dat ik dat niet weet, maar als ik het zie is het soms zo confronterend…. Aan de andere kant maakt het je wel weer dankbaar dat het  allemaal nog zo goed gaat…

Maar ondanks dat positieve, wat ik volgens de ms verpleegkundige uitstraal, waren er wel wat puntjes…. want wat doe ik aan zo’n vervelend lijntje in mijn oog…. Gelukkig had het niks met MS te maken en is het wat anders… iets met een naam die voor een gezond iemand al niet uit te spreken is, laat staan voor mij…. Dan hadden we nog de pijn op mijn borst, waar ik twee weken geleden nog gezellig een middagje ziekenhuis voor heb gedaan… geen klaplong, geen gebroken borstbeen… maar wel veel pijn… dus vanaf nu word er door mij niet meer geniest, gehoest of gelachen,…. ik weet niet welke van deze het moeilijkst is…De neuroloog dacht aan het syndroom van Tietze… ik moest het thuis maar eens opzoeken…. Lang leve google natuurlijk… trauma….verkeerde houding…. nou, deze quasimodo na een auto ongeluk herkent zich er volledig in … toch maar es overleggen met de fysio en de huisarts….

Weinig nieuwe MS klachten dus…. terloops merkte ik nog wel ff op , dat de neuroloog het had over secundair progressieve ms…. tja, het staat nu dus toch echt in mijn dossier…. maar na al die jaren wil ik ook wel eens wat anders natuurlijk…

Zit je eindelijk thuis, met je kop nog bomvol van informatie en indrukken… tja, verwerken is ook niet meer mijn sterkste kant…. computerstoring…out of order… begint Umberto Tan over MS… De ‘nieuwe hype’…. stamcelgerotzooi…. als eerste kwam er een arts aan het woord die nog wel duidelijk was over de risico’s… maar daarna werd het naar mijn idee nogal een hallelujah verhaal…. natuurlijk moet iedereen zelf beslissen wat hij wil, maar een opmerking als… ‘wat heb ik te verliezen’ ,vond ik nogal naief…. wat je te verliezen hebt is namelijk je leven…. zo heftig is het wel….Ik denk dat An liever een moeder in een rolstoel heeft dan 1 die een straat verder  aan de verkeerde kant van het gras ligt….

Twee dagen na dit verhaal bij rtl late night kwam er een verklaring van het emc…. nee, we lopen niet achter in Nederland…. sterker nog, het onderzoek is hier begonnen…. Voor de grote medische centra in de wereld, zitten er teveel risico’s aan en zijn er redelijke alternatieven… en daarom wordt de behandeling niet uitgevoerd in Nederland…. Dat was duidelijke taal…

Ik snap wel dat hoop doet leven… wie gaat er nu voor de lol in een rolstoel zitten…. wie wil er nou MS hebben… ja, niemand…. Blijft het probleem dat we nog steeds niet weten hoe het precies ontstaat…. Dus ik denk dat de juiste oplossing ook nog wel even uitblijft…. Gelukkig buigen veel knappe koppen zich daarover….en tot dat er een oplossing is vechten we gewoon door… en moeten we maar leren om een beetje geduld te hebben (hoe moeilijk dat soms ook is)….

Geduld-is-een-schone-zaak-quote1

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Nieuwjaar!

Loesje-het-nieuwe-jaar-NL1112_3

Tja ik heb er weer 1…. een terugblikmomentje… Ik ben al druk bezig met zwaaien naar het oude jaar…. Er zaten heel wat momenten in die ik graag achter me wil laten…. Gelukkig ook heel wat momenten die ik met liefde meeneem naar het nieuwe jaar…

1 van de momenten die ik graag achter me wil laten en sinds kort ook een beetje achter me kan laten is die stomme val in augustus… Sinds een week of wat heb ik eindelijk het idee dat het beter gaat… Minder pijn en mijn knie voelt een stuk beter…. hard trainen werkt dus toch… soms dwars door de pijn heen bikkelen… en meestal ook dwars door de vermoeidheid heen….

Nu bezig om mijn heupen weer een beetje in een normale stand te krijgen… Ja, we zijn enthousiast hoor, de fysio en ik…. We laten een stom programmeerfoutje niet winnen tenslotte… alhoewel…. ik heb me toch een spierpijn in mijn rug!…. Maar goed, in het nieuwe jaar bikkelen we gewoon verder….

Wat ik nog meer meeneem naar het nieuwe jaar is een probleempje met de blaasspoelingen… en die had ik toch graag in het oude jaar gelaten…. Nu mag de geschillencommissie zich er over buigen… Helaas, gaat daar weer een paar maand overheen…. Ik ga toch echt in de problemen komen met de botox in het nieuwe jaar…. Het enige voordeel is voor Tena , die er een mega omzet bij draait… 😉

Dan komen we nu natuurlijk weer uit bij de standaard nieuwjaarswens… en ja ik wens jullie  allemaal een gelukkig, gezond en liefdevol nieuwjaar.

Misschien nog wat voornemens nodig?

Geef eens een compliment ipv kritiek! Doe eens iets voor een ander zonder er iets voor terug te vragen! Omhels iemand! Wees lief voor jezelf! Laat oude pijn los! Observeer eens in stilte! Geef eens weg wat je anders op marktplaats zou zetten! Hoor de waarheid, ook al doet die pijn! Praat minder, luister meer! Vergeef iemand! Lach om jezelf! Zoek eens je eigen grenzen op! Vul je huis met herinneringen ipv met dingen! Sta jezelf toe om eens ongegeneerd te huilen! Vertel je geliefden hoeveel je van ze houdt! Kom voor jezelf op!

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties

Freedom I want

hope,life,me,text,text,only,words,can,inspire,hurt,wonder-9f17290655c04f5765db11589c51f102_h

Nee, het einde is het nog niet…. Niet als je dit nog kan lezen….  Wat een verschrikkelijke dingen worden er gedaan en gezegd deze dagen…. Moet ik er nog iets over zeggen…. Ik geloof dat er al genoeg gezegd is…. door hoge piefen en klootjesvolk…. mooie woorden, maar ook dingen die niet te begrijpen zijn voor me….Ik geloof dat ik mijn mond maar hou…. misschien is dat beter….

Al zeg ik niks, ik denk des te meer….want hoe ga ik dit uitleggen aan mijn dochter… ik snap zelf niet eens wat er gebeurd….. mensen gedreven door waanzin, gekte, haat, angst….. hoe leg ik haar dat uit? …. dat is toch niet uit te leggen….. en wat wil ik haar meegeven in een wereld van complete waanzin…..

Ik moest denken aan een naamgenoot van mijn dochter…. een meisje dat leefde in een verschrikkelijke oorlog….  een meisje die in de ergste nachtmerrie nog positief kon zijn…hoopvol…. en dat, dat kan ik mijn dochter wel uitleggen…

Anne F

Er zijn nog zoveel mooie dingen om ons heen…. gelukkig maar…. kleine , liefdevolle gebaren van 1 mens aan een ander…. de afgelopen dagen heb ik gemerkt hoe blij je kan worden van mensen die met je meeleven…. soms is er maar 1 app of kaart nodig om iemand op te beuren. Om te weten dat je niet alleen bent…. zelfs niet in een wereld die op de kop lijkt te staan….

Nu kijk ik naar buiten…. de zon schijnt…. ik hoor vogels kwetteren… ik ga zo lekker een eindje lopen … ik kan weer lopen…. een app van mijn vader dat het redelijk goed gaat….hoeveel mooie dingen zijn dat al op 1 morgen….. be happy….ja….

Vanavond naar een concert….. het heeft een soort van nare bijklank…. concert , parijs, aanslag…… maakt het gebeurde me niet bang….. stiekem toch wel…. ergens in mijn achterhoofd zit een stemmetje…. maar vanavond zet ik die aan de kant…. ik wil me niet laten leiden door angst….samen met een vriendin naar een band die weet hoe ze een feestje moeten maken…. zelfs op plekken waar de narigheid overheerst….. en vanavond dans ik mee…. wel op 1 been natuurlijk 😉 ….

But if you’re walking in the shadow
You know you can’t enjoy the sun

 

Geplaatst in Geen categorie | 4 Reacties

Weer een taboetje

Ik zou een prima metselaar zijn…. Ik ben ‘keigoed’ in muurtjes bouwen, maar in navolging van mijn taboe blog van 2013 ga ik dat nou eens niet doen….

Watskeburt? … Ik moest dinsdag naar de huisarts en toen ging alles mis…. Ten eerste had mijn scoot zolang stil gestaan dat hij al piepend liet weten er geen zin in te hebben…. ok… dan maar lopen met mijn rollator… het is iets meer dan de geoorloofde tien minuutjes, maar dat zou wel goed komen…. dus spullen pakken , nog even plassen, jas aan en wegwezen….

Twee straten verder besloot mijn blaas dat ie er ook geen zin meer in had…. Ik moest zoooo nodig plassen…nog geen 5 minuten nadat ik weg was gegaan… en wat ik ook probeerde… ik kon geen twee stappen meer doen… ik plofte op mijn rollator neer en bedacht nog even dat de grote oceaan straks wel eens onder mijn rollator kon liggen…. Nou ja, dat was dan mijn kans om eens als Jezus te zijn… of als Arie … het is maar wie je liever hebt 😉 ….

Daar zat ik dan, midden in het dorp op mijn rollator… en dan??? … ik voelde me zwaar ongelukkig…. niemand die thuis was, dus ik ben blijven zitten tot Martijn me kon halen uit zijn werk….wat gelukkig in een half uurtje was….  ik weet niet waar die huppeltutjes uit de Tena reclame zo blij van worden, maar ik voelde me toch echt meer

huilen-300x224  danTena-Blogads600x600-1.

De dokter heb ik niet gehaald en Martijn is nadat hij mij thuis had afgeleverd doorgereden naar het Kruidvat… want ik wil natuurlijk ook zo’n lach op mijn gezicht…. Daarom toch maar een merk gehaald, want het is al niet leuk, dan moet het wel goed zitten… tja, het is al niet leuk….. Ik hoor mezelf nog zeggen: toch niemand die het ziet aan de buitenkant…… Grappig dat ik me daar druk om maak, terwijl ik het nu gewoon op internet gooi….

Het gevoel om weg te kruipen achter een door mijzelf gebouwd muurtje was groot…. heel groot…. en toch kies ik er voor om het niet te doen en het op mijn blog te zetten…. De vooroordelen heersen bij mij toch ook nog steeds, waar komt anders dat gevoel vandaan…. Vies, stinkend (zo’n verzorgingshuis idee)  en al helemaal niet sexy!…. Onzin…dat zou ik zelf het beste moeten weten… maar het voelt zo waardeloos…

Ik heb gelijk ’s middags de uroloog gebeld…. probleem uitgelegd, nee ik heb geen blaasontsteking…. Gelukkig kon ik de volgende dag al langskomen…. De incontinentie wordt waarschijnlijk veroorzaakt door het blaaspijnsyndroom…. wat zich bij mij waarschijnlijk ontwikkeld heeft door meerdere ernstige blaasontstekingen…. en daarvoor had ik, ja daar issie weer, Gepan gekregen….. Nu krijg ik andere medicatie die het hopelijk deels gaat verhelpen…. en het zou erg fijn zijn als de verzekering zich bedenkt…. de uroloog staat helemaal achter me …. “Je voldoet aan alle eisen, laten ze mij maar bellen…”

Weer aan de botox vond hij ook een goed idee, maar ik niet…. niet zonder blaasspoeling…. Pijn is misschien wel fijn, maar zoveel pijn is wel wat overdreven veel humor…. Dat begreep hij gelukkig ook wel en daarom wachten we nog even op de uitslag van de verzekering….

En nu??? …nu verder vechten tegen de verzekering …Hopelijk gaan de medicijnen wat helpen….  En voor de rest vecht ik tegen mijn eigen taboetjse en misschien ook wel die van anderen…. Gelukkig komt opgeven niet in mijn woordenboek voor, helaas ophouden ook niet 😉

incontinentie Old_incontinence

 

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties

Piefendag!

Zullen we het vandaag eens ff hebben over hoge piefen….. nee, geen hoge pieten, want dan moeten we weer gaan discussiëren …. Zwart, wit, rood , blauw, regenboog, kaas, stroopwafel of clown…..  Ik geloof dat ik clownspiefen trouwens ook niet zo gek vind…. In elk geval, ik ben er lekker aan overgeleverd….

Een paar maand geleden al werd zomaar even besloten dat alle blaasspoellingen uit het basispakket van de verzekering gaan…. Nou ben ik gelukkig goed verzekerd, maar ook dat mag niet baten…. Met een knoop in mijn maag belde ik de uroloog…. wat nu???…. Nee, er waren geen alternatieven voor mij… ik kan wel de verzekering bellen en vragen of ze wel eens uitzonderingen maken…. In dat geval zou mijn uroloog een verklaring voor hun schrijven.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat “geregel” niet meer in mijn pakket zit… de MS heeft dit namelijk uit mijn basispakket gejat…. gelukkig ken ik een goeie “pitbull” die wel van een uitdaging houdt….  Na gebeld te hebben wist ik dat er uitzonderingen gemaakt worden… de uroloog schreef een steengoeie verklaring en een eigen verklaring bijgevoegd…. valt er van de week een brief in de bus…. Gepan wordt niet meer vergoed door de basisverzekering… dat heeft de regering bepaald…. een hoop bla bla…. en wij vergoeden het ook niet uit de aanvullende verzekering… PUNT! … geen uitleg….

Volgens mij zitten al die hoge piefen op hun vrijdagmiddagsborrel (leuk woord voor galgje) gewoon een potje te dobbelen…. Bij 6 mag je een medicijn van de lijst van vergoedingen halen…. en bij de verzekering doen ze blijkbaar niet anders… Volgens de telefoniste had er een arts over beslist….. nee, het leek haar ook vrij duidelijk, maar zij gaat er niet over…. dus waarschijnlijk dobbelt de arts gewoon over welke brief hij leest… de rest krijgt een standaard afwijzing….

Maar zo makkelijk komen ze er niet af….. dan maar een klacht indienen…. het houdt wel in dat ik voorlopig rondloop met een giga pijn in mijn blaas, ik om de 5 minuten moet plassen …. en als ik niet ren (wat vrij lastig gaat met mijn knie) , dan kan ik beter een familiepak tena aanschaffen…. voor iedereen die wel eens een blaasontsteking gehad heeft…. dat gevoel is het…. denk je ff in dat er een medicijn is, maar dat je die niet krijgt….Het ergste word nog wel dat de botox dan ook geen optie meer is voor mij… na die tijd is de pijn zonder Gepan namelijk niet te overzien…. en dan?… opereren?

Het zelf betalen is helemaal geen optie, want ondanks dat ik het zelf kan doen en dus ziekenhuiskosten uitspaar, is het duur… In dat geval kan ik beter vragen of  ze mijn wao gelijk overmaken naar de leverancier…..

Voorlopig schotel ik de verzekering in elk geval een leuk bedrag voor aan onkosten van katheters…. dat krijg je als je zo vaak moet plassen… en bij een blaasontsteking eindig ik ook nog wel eens via een ambulance in het ziekenhuis…. ik wens ze succes met vergoeden….

De laatste tijd hebben ze overal dagen voor…. je kan het zo gek niet verzinnen of je hebt er een dag voor… moe word ik er soms van… Ik geloof dat ik vandaag uitroep tot ‘gezonde hoge piefendag!’ …Voor de grap geven we ze dan allemaal een leuke klacht, waarvan de medicijnen afgeschaft zijn…. In plaats van dobbelen hangen we wat touwtjes op met de medicijnen eraan…. maar wel net iets te hoog…. een soort p(e)ijnenburg happen….. En dat alles met het thema: wie niet horen wil, moet maar voelen!….

Fijne hoge piefendag!

97087loesje-empathie

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Geduld…wasda?

Nu ruim 2 maanden geleden viel ik en als ik toen had geweten wat me allemaal nog te wachten stond…. ik geloof dat je me dan gelijk lek had mogen schieten…Mijn “ach, morgen gaat het wel weer beter” was wel wat erg optimistisch….

Na de operatie kreeg ik van de fysio in het ziekenhuis het bericht dat er niks aan de hand was met mijn knie (dus toch aanstelleritus) …. ik werd ook wakker met een giga pijn…. Kon ik voor die tijd mijn been niet strekken, toen ik wakker werd lag hij recht…. auw… wat ze allemaal niet met je uitvreten als je onder zeil bent 😉 …. helaas lag er iets later alweer een dekentje onder, want het was gillen van de pijn….

Na een dag of 14 zou je toch het meeste wel weer moeten kunnen… dus braaf probeerde ik dingen… ging in mijn rolstoel wel weer ergens heen, maar mijn been helemaal buigen of helemaal strekken was geen optie… en mijn knie werd ook steeds dik…. op controle in het ziekenhuis zeiden ze dat het wel goed ging en dat er veel troebel vocht in mijn knie zat tijdens de operatie… dus toch een reden waarom ik niet kon strekken….  maar goed , als ik wilde mocht ik wel naar de fysio…

Daar hoefde ik niet lang over na te denken…. Als de Tros de grootste familie van Nederland is, denken ze daar bij Spomed heel anders  over…. Ik vind echt dat we familiekorting moeten krijgen…. Mijn fysio schrok van wat ik kon of eigenlijk van wat ik niet kon…. en al is ze nog zo aardig…. ze lijkt mij een beetje te veel op die opvoedmiep van de tv….. ik kon regelrecht terug naar het strafbankje….

Geduld is nooit mijn sterkste kant geweest en dat is nu maar weer eens overduidelijk… Ik zie heus wel dat het vooruit gaat, maar ik ben het zo spuugzat…. Elke dag 3 keer oefeningen doen en 2 x een kwartiertje lopen is het enige zinnige wat ik mag doen…. Voor de rest met mijn pootje omhoog op de bank en natuurlijk gaat mijn favoriete hobby (naar de wc gaan) gewoon door…. Iets te eten en drinken halen moet ook welles gebeuren, maar dat mag zo min mogelijk….Als ik al iets smokkel wordt het gelijk afgestraft , dus zo ondertussen laat ik het wel uit mijn hoofd en luister ik braaf naar mijn lieve fysio….

Zal er dan ooit nog es een dag komen dat ik braaf luister naar iemand en tonnen geduld heb???? …. Mijn moeder zei vroeger al dat ik zo eigenwijs ben, als dat ik groot ben…. dus ik geef het weinig kans!!

geduld_2048x2048 patience1

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties