Geduld…wasda?

Nu ruim 2 maanden geleden viel ik en als ik toen had geweten wat me allemaal nog te wachten stond…. ik geloof dat je me dan gelijk lek had mogen schieten…Mijn “ach, morgen gaat het wel weer beter” was wel wat erg optimistisch….

Na de operatie kreeg ik van de fysio in het ziekenhuis het bericht dat er niks aan de hand was met mijn knie (dus toch aanstelleritus) …. ik werd ook wakker met een giga pijn…. Kon ik voor die tijd mijn been niet strekken, toen ik wakker werd lag hij recht…. auw… wat ze allemaal niet met je uitvreten als je onder zeil bent 😉 …. helaas lag er iets later alweer een dekentje onder, want het was gillen van de pijn….

Na een dag of 14 zou je toch het meeste wel weer moeten kunnen… dus braaf probeerde ik dingen… ging in mijn rolstoel wel weer ergens heen, maar mijn been helemaal buigen of helemaal strekken was geen optie… en mijn knie werd ook steeds dik…. op controle in het ziekenhuis zeiden ze dat het wel goed ging en dat er veel troebel vocht in mijn knie zat tijdens de operatie… dus toch een reden waarom ik niet kon strekken….  maar goed , als ik wilde mocht ik wel naar de fysio…

Daar hoefde ik niet lang over na te denken…. Als de Tros de grootste familie van Nederland is, denken ze daar bij Spomed heel anders  over…. Ik vind echt dat we familiekorting moeten krijgen…. Mijn fysio schrok van wat ik kon of eigenlijk van wat ik niet kon…. en al is ze nog zo aardig…. ze lijkt mij een beetje te veel op die opvoedmiep van de tv….. ik kon regelrecht terug naar het strafbankje….

Geduld is nooit mijn sterkste kant geweest en dat is nu maar weer eens overduidelijk… Ik zie heus wel dat het vooruit gaat, maar ik ben het zo spuugzat…. Elke dag 3 keer oefeningen doen en 2 x een kwartiertje lopen is het enige zinnige wat ik mag doen…. Voor de rest met mijn pootje omhoog op de bank en natuurlijk gaat mijn favoriete hobby (naar de wc gaan) gewoon door…. Iets te eten en drinken halen moet ook welles gebeuren, maar dat mag zo min mogelijk….Als ik al iets smokkel wordt het gelijk afgestraft , dus zo ondertussen laat ik het wel uit mijn hoofd en luister ik braaf naar mijn lieve fysio….

Zal er dan ooit nog es een dag komen dat ik braaf luister naar iemand en tonnen geduld heb???? …. Mijn moeder zei vroeger al dat ik zo eigenwijs ben, als dat ik groot ben…. dus ik geef het weinig kans!!

geduld_2048x2048 patience1

 

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

2 reacties op Geduld…wasda?

  1. Marijke Talens schreef:

    Lieve Hanneke,

    Je bent misschien eigenwijs maar hierdoor ben je ook een enorme doorzetter.
    Ik ben trots op je hoe je dit allemaal doorstaat en ermee omgaat.
    Voor jou is het leven niet makkelijk maar gelukkig weet je wel waar je dit voor doet.
    Ik ben trots op je en gun je toch al het geluk van de wereld.
    Je mag trots zijn op jezelf.

    veel liefs Marijke

  2. Jolanda schreef:

    Lieve Hanneke,

    Wat is het toch pittig als je lijf niet wil zoals jij wilt.
    En dat je je lepels nu nog zuiniger moet gebruiken….

    Sterkte met alles. Lieve kanjer.

    xx Jolanda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Wie jat mijn lepels *