Normaal…

normaal

 

Ik zeg wel eens tegen iemand “ik zou wel een dagje met je willen ruilen” . Gewoon een dagje van lichaam ruilen. Niet omdat ik nou perse wil dat jij je een dag rot voelt, omdat je dan niet goed kan lopen, voelen, pijn hebt, moe bent. Nee, dat wens ik je allemaal niet toe. Hoewel je dan misschien wel beter zou begrijpen waarom ik doe wat ik doe.

Ik zou wel eens willen ruilen om aan het eind van de dag te weten wat normaal is. Nou kan je  natuurlijk hele discussies houden over het woordje normaal. Volgens mij ben ik nooit normaal geweest 😉 . Maar het idee snap je vast wel.

Hoe is het ook alweer als je gewoon kan voelen. Je vingers niet ‘raar’voelen. Je gewoon kan voelen of je kopje thee heet is of niet. Als je ’s avonds gaat liggen en je benen tintelen niet. Als je gaat lopen en je hoeft na 5 minuten niet over elke stap na te denken. ’s Morgens opstaan en je bent gewoon wakker en uitgeslapen.

Hoeveel meer dingen zou jij me kunnen vertellen die niet normaal zijn. Hoeveel dingen lever je in zonder dat je het zelf nog weet na verloop van tijd. Want wat je normaal vind veranderd. Voor mij is mijn situatie normaal, terwijl het toch echt anders kan.

Misschien maar goed ook dat je vergeet wat ooit ‘normaal’ was. Anders zou je er constant bij stilstaan wat je kwijt bent en niet meer kan. Volgens mij is het beter om gewoon door te gaan. Vooruit kijken en genieten van alles wat lukt!

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Normaal…

  1. Marion schreef:

    Ik zou het je gunnen om een dagje met mij te ruilen, zelfs meer dan één. En met mij zoveel anderen om je heen…….als het toch eens zou kunnen……

  2. Jolanda schreef:

    dan zou ook ik dat je gunnen en zeker ook doen! Kanjer 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wie jat mijn lepels * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.