Stilstand…

FB_IMG_1465935518662

Dit plaatje kwam ik gisteren tegen op Facebook.  Het klopt zo met hoe ik me voel de laatste dagen.

Mijn liefde voor muziek is me met de paplepel ingegoten. Dat begon al met de cassettebandjes die mijn moeder vroeger voor mijn zus en mij draaide ( cassette – ja, nu voel ik me echt oud) . Kinderliedjes , natuurlijk alle gewone liedjes, afgewisseld met zondagsschoolliedjes en thema’s als Sint en Kerst.

Daarna kwamen de kinderkoren. Ik heb nog nachtmerries van de vreselijke rood met blauwe pomponcapejes en de grijze kriebelrokjes. Maar de meeste liedjes uit die tijd ken ik nog uit mijn hoofd. Muziek blijft hangen, ook al vergeet ik van alles wat er wel toe doet .

Op dwarsfluitles leerde ik heel veel klassieks en klassiekers kennen. Ook al kan ik niet alle componisten bij de deuntjes noemen, de melodieën herken ik wel. Nu hoor ik een bekende violist hetzelfde spelen en de klank van de viool snijdt door mijn ziel.

Natuurlijk brengt muziek ook herinneringen mee.  Dansend door de kamer met mijn vader op Meatloaf is en blijft een leuke herinnering. Daarentegen konden de drie tenoren mij wel gestolen worden. Mijn voorkeur ligt meer in de metal/rock , maar mijn liefde voor zangers als Herman van Veen en Leonard Cohen heb ik vast niet van een vreemde.

Een tijd geleden hoorde ik een liedje waarvan de tekst me enorm raakte. Op dat moment wist ik nog niet wanneer , maar dat die tekst ooit waarheid zou worden wist ik vrij zeker. Nu is dat moment er. Ik zit op de bank, woorden te zoeken voor iets waar geen woorden voor zijn. Mijn gevoel te zoeken, maar ik voel me lamgeslagen. Ik doe de dingen die ik vind dat ik moet doen, maar vraag me af waarom alles stil lijkt te staan.  Ik zit op de bank, haaknaald in mijn hand, muziek aan. Harde muziek om me af te reageren. Rustige gospel om hoop te zoeken. Liedjes met herinneringen, liedjes met een boodschap.

Muziek is mijn escape!

Hoe kan de zon dagen maken
Als net de nacht gevallen is
Hoe durft de tijd, door te gaan
Nu alles stil komt te staan

 

 

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Wie jat mijn lepels *