Vrij

Gisteren met man, dochter en een vriendin van haar voor de televisie. Het is 4 mei… Dodenherdenking… Ik vind het o, zo belangrijk dat we herdenken en onthouden wat er allemaal gebeurd is… maar ook denken aan wat er nog steeds gebeurd…

Gistermiddag mijn moeder aan de telefoon…. Ga je nog kijken?…. Natuurlijk, de Waalsdorpervlakte , want wat al die mannen in pak te zeggen hebben interesseert me niet zo… Mijn moeder grinnikt, je bent ook echt een kind van je vader.

En daar zit je dan…. 2 minuten stil…. waar denk je aan? … In die paar minuten kan er veel door je hoofd flitsen… al het leed van de oorlog toen, maar ook al het leed van de oorlog nu… en hoe dankbaar ik mag zijn om in een vrij land te leven.

Ja, we zijn in ons kikkerlandje goed in klagen… en ik ben daarop geen uitzondering… Bovendien… vrij ? .. ik voel me zo vaak aan huis gebonden, zeker de afgelopen tijd. Voor mij is 4 mei een goeie trap onder mijn kont om even na te denken over hoe het ook kan. Jaren opgesloten achter een boekenkast bijvoorbeeld, over gebonden aan huis gesproken.

Ik vraag me af wat mijn dochter meekrijgt…. maar uit haar reacties van nu en de afgelopen jaren, merk ik hoe het nog steeds leeft… ook bij haar…. dat blijkt wel uit wat ze schreef op school:

Ondergedoken … in een kelder, gebouw of huis… geen plezier….wachten tot je wordt bevrijd… hopen dat je niet gevonden word….de geluiden van bommen en kogels maken je bang….we kunnen het ons niet voorstellen, maar het is allemaal gebeurd.

Vandaag is het 5 mei…. we vieren onze vrijheid…. en dat is goed, want daar hebben mensen hard voor gevochten…. maar stiekem hoop ik dat 4 mei nog een poosje in mijn hoofd blijft hangen…. ik heb er namelijk nog steeds genoeg van te leren…

5 mei 2

Ja, hopelijk of toch niet?

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

MS sucks

ms_sucks_button_art__59705.1416943428.1280.1280

Nee, ik ben niet vergeten wat er boven aan mijn blog staat, dat met humor enz enz…. maar soms moet het er gewoon ff uit…. MS sucks!!! … ja, ik weet het , niet netjes, ik ga mijn mond al wassen met zeep…

Wat er aan de hand is?  Ik ben het gewoon zo zat… alles wat ik doe kost bakken vol lepels… opstaan, anne naar school… ff liggen… douchen…. ff liggen….en ga zo de hele dag maar door… van de week staan mijn ouders hier alles schoon te maken…. superlief!!! , maar ik vind het zo balen om dan lui op de bank te gaan liggen slapen….

Zelfs een blokje om in de rolstoel kost bakken energie…. gisteren was ik het zo zat dat ik mee ben gegaan richting plantenhal…. heerlijk eruit…ff wat anders dan mijn bed en de bank… de tuin is weer lekker fleurig en met dit weer is dat dubbel genieten (ja, dat kan ik ook nog hoor 🙂 ) … maar vannacht een beroerde nacht gehad met hele zere benen en dat is nog niet over…

De ms verpleegkundige zei vorige week: de oorzaak is weggehaald, dus nu moet je opknappen en rustig aan herstellen… als er nog iemand rustig tegen me zegt ga ik een partijtje gillen…. ik heb er zo genoeg van.

Nou dat was de blog met de minste humor erin… dat lucht op…nu ga ik weer vrolijk verder…  fijne dag allemaal en geniet van de zon…

95a1579c44f485dd2065e9803595f09c

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

WT

Wat was het gaaaaaaaaaf!!!!

All I know for sure is I’m trying
I will always stand my ground

Tja, iedereen die me een beetje kent weet natuurlijk allang dat ik gisteren toch naar dat concert ben gegaan ( zie vorige blog)…

Na 2 dagen theelepels zoeken ipv paaseieren had ik gisteren best genoeg energie om te gaan… En wat er ook gebeurd en hoelang ik ook moet bijkomen… het was het meer dan waard! Wat een geweldige show!

Voor iedereen die nog gaat (en ik weet dat ze dit lezen 😉 ) heel veel plezier en leer je klassiekers nog even. Voor iedereen die niet gaat: er zijn nog kaartjes ;p

En deze nog even speciaal voor mijn mooie dochter …

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , | Één reactie

1 april

Wat een leuke dag was 1 april dit jaar…. behalve grapjesdag ook mijn dag om te vieren dat ik weer een jaartje ouder ben… dat ik in de daarop volgende dagen gelijk 50 jaar ouder zou worden kon ik toen nog niet weten….. even uitleggen zeker?

Mijn verjaardag die ik niet vierde, maar wel iedereen gezellig kwam aanwaaien (dus wel vierde) , begon met een leuk cadeau… een blaasontsteking…. daar had ik nou echt heel het jaar naar uitgezien… maar goed, Tinus antibiotica gehaald die ik ’s avonds in moest nemen…. niks aan de hand zou je zeggen…

Tot ik het ’s middags tegen etenstijd wel erg koud begon te krijgen en ook de pijn in mijn zij en rug steeds erger werd… klapperend van de kou en naar van ellende op de bank beland…. toegedekt door een bezorgde vader, maar niks hielp…. en terwijl Tinus eten aan het halen was gooide ik alles wat ik had gegeten er weer uit…

En mijn blaas die wel van een goeie 1 april grap houdt, besloot op dat moment aan te geven dat ie vol was…. dus richting wc, begeleid door Tinus die ondertussen terug was… Toen ik weer terug wilde lopen zag ik mijn wereld draaien en het gevoel zakte van boven naar beneden uit mijn lichaam …. en toen lag ik… gezellig in de kouwe gang… niet dat ik daar iets van merkte , want zoals later bleek was mijn temperatuur skyhigh…

De huisartsenpost gebeld en de arts die langskwam dacht aan een nierbekkenontsteking en schreef zwaardere antibiotica voor…  Op de één of andere manier belandde ik in bed en daar ben ik ook een poos blijven liggen…. want hoeveel pech kan je hebben , de koorts zakte niet… Vrijdagmorgen de huisarts gebeld en die kwam langs…hij zou contact opnemen met de uroloog, ik was een twijfelgeval…. ik heb heel hard geduimd dat ik niet richting EMC hoefde, maar helaas…

En als je haast niet kan lopen en je doodmoe bent, dan bellen ze gewoon een ambulance… hoe het in de UK gaat in een ambulance wist ik al, maar ben er nu ook in Nedeland achter… Het personeel van de ambulance keek nogal raar, want ze hadden een verkeerde geboortedatum … 01-04-1927 … lachend vertelde één van hun waarom hij zo stom keek…waarop ik het niet kon laten om te zeggen (ziek, bleek en doodmoe) “dan zie ik er nog best goed uit voor mijn leeftijd” … het grapje werd nog leuker toen ik in het ziekenhuis door mocht naar de kinder SEH …  Dat krijg je ervan als je op 1 april jarig bent, het blijft lachen…

Uiteindelijk kwamen ze erachter dat mijn nieren prima waren en het een uit de hand gelopen blaasontsteking was….de antibiotica die ik had werkte niet goed, dus na een infuus antibiotica en weer andere pillen mocht ik lekker naar mijn eigen bedje…

En nu? … nu is de pijn over, de koorts gedaald… alleen de MS pest me nog… want ik ben zo moe, moe , moe… de koorts heeft goed zijn best gedaan….  Ik probeer vandaag en morgen nog uit alle macht energie te sparen, want ik wil heel graag naar een concert morgen…mijn cadeautje van Martijn…. verstandig?  NEE!…. eigenwijs? JA!, dus ik ben alweer bijna de ouwe 😉 … en nu maar vast een voorproefje….

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | 3 Reacties

Groeien

Vanmorgen komt An in mijn t-shirt naar beneden… Ja, ze groeit hard…. net als ik , alleen groei ik in de verkeerde richting 😉 …  een jaar of 2 geleden paste ik dat shirt nog…

Nu hoor ik je denken : ‘als je vind dat je te dik wordt moet je er iets aan doen’ … en ik ben het helemaal met je eens…. alleen valt dat nog niet mee…. Ik moet toegeven dat ik met mijn afo om straks gewoon de marathon loop….dus dat is al meer beweging… maar ja, die lepels he…

Vandaag kost me douchen en aankleden alweer genoeg energie…  en dan moeten er natuurlijk ook nog de gewone dingen … bed opmaken …containers aan de weg… alle prullenbakken leeg enz enz enz… om nog maar niet te spreken over die Mount Everest aan was….

Stond ik 2 weken nog enthousiast Nederland in beweging mee te doen, ik heb nu niet eens de energie om het gordijn dicht te doen, want je denkt toch zeker niet dat ik heel de straat laat meegenieten 😉 …. Dus ik zit weer meer dan anders en ik hou nog steeds van lekkere dingen…  en geloof me…  dan gaat het groeien vanzelf en razend snel…. die 6 onderkinnen zijn niet goed voor mijn zelfvertrouwen…. ik baal er ook van….

Ergens heb ik nog steeds het gevoel van stel je niet aan…. doe niet zo lui…. gewoon doorvechten…. en dat is nou net de houding die me keer op keer weer in problemen brengt… want ook al is het prima om door te zetten, het kan je ook helemaal uitvloeren en dan kan je niks meer… zoals nu….

Vandaag doe ik gewoon niet veel meer… energie sparen voor vanavond , want dan hebben we spelletjesavond…. en dat wil ik niet missen natuurlijk…

Mocht je eerdaags in het nieuws horen dat er in Zuid-Holland ook aardbevingen waargenomen zijn, dan heb ik mijn vriendin Olga weer gevonden en sta ik te springen voor de tv =)

426216_413612128702884_1008964004_n20effef3eebfc9bebc2d1948f033798d

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Thinking out loud

When your legs don’t work like they used to before
And I can’t sweep you off of your feet

Wat is het toch met dit liedje dat me zo raakt….behalve dan dat het echt een belachelijk goed en mooi liedje is. Het antwoord ligt denk ik in de twee zinnen hierboven.

Natuurlijk snap ik dat hij tegen zijn partner zegt dat als ze oud is en  niet zo goed meer loopt, hij nog steeds van haar zal houden … heel nobel en op zich al moeilijk genoeg denk ik … maar wat nou als je in de bloei van je leven bent en je benen doen het niet meer?….

Houden degenen om je heen dan nog net zoveel van je, of rennen ze gillend weg… vind je nog een partner die van je houdt?…. en nu denkt iedereen:  “dat maakt toch niet zoveel uit”…. maar helaas zijn er ook de verhalen van mensen die om zulke dingen wel alleen komen te staan (of zitten in dit geval).

Want het betekent nogal wat aanpassingen…. gesleep en gedoe met een rolstoel… nooit meer samen hand in hand kletsend over het strand lopen….En ik kan nu wel zeggen, nooit meer dansen zoals in de video van dit liedje, maar dat kon ik toch al niet ;)…. zomaar kleine dingetjes, die soms zo groot kunnen zijn…en natuurlijk kan je nog 99 andere dingen wel…. maar ik wil wel eens een applausje geven aan degenen die blijven…. die hun best doen om zich aan te passen samen met hun partner…

Dus bij deze…jullie zijn top!

I’m thinking out loud
Maybe we found love right where we are

 

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Mijn eerste stapjes

Eerste stapjes

Altijd gedacht dat ik mijn eerste stapjes nooit over zou kunnen doen. Dat kan natuurlijk ook niet, maar toch voelde het wel een beetje zo. En helaas dit keer geen moeder achter me die me aanmoedigde en me opving.

Donderdag heb ik bij het revalidatiecentrum mijn Afo opgehaald….huh, je watte?…. Mijn blue rocker…..huh???? … tja, hoe zal ik het es uitleggen….met de officiële benaming wordt het er niet duidelijker op, dat snap ik…als ik loopbeugel/steun zeg kan je je er vast meer bij voorstellen 😉

Ik heb altijd mijn laarzen aan, maar met passen had ik al door dat het dat niet meer ging worden. Dus ik donderdag met mijn stevigste stappers op pad… Ik kreeg er wel een compliment over dat ik goede schoenen aan had, maar zeker met die beugel erin wordt het er niet sexier op…

Toen de Afo in mijn schoen zat mocht ik het uitproberen. Mijn eerste stapjes opnieuw, zo voelt het wel. En terwijl ik dan het idee heb dat ik voor geen meter loop hoor je “je loopt er wel goed mee” …  Ik moet zeggen dat het wel snel went en dat het inderdaad een stuk steviger loopt, maar het is en blijft lastig…. Hopelijk is het olifantengeplof nu wel over…

Ik ga mijn hoofd maar es breken over wat ik van de zomer voor schoenen aan ga doen. Normaal trek ik zo gauw het warmer wordt mijn birkies aan , maar dat gaat het niet meer worden. Iets zonder voetbed en ook geen slipper… ballerina’s en lage platte gympjes waren ook geen goed idee… blijft er niet veel over… misschien een korte broek met een paar snowboots eronder? tís es weer wat anders….

20150219_163812 (1) 20150220_140354

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , | 3 Reacties

Geen blauwe maandag…

Ja, daar zit ik dan… wel achter de computer maar niet meer op facebook… en ik hoor je denken… dat ga je niet redden….dat hou je nooit vol….. waarom zou je stoppen als je niet verslaafd bent….. je mist zoveel….

Dat ik niet verslaafd ben vind ik inderdaad ( kenmerk 1 van verslaving: ontkenning) … zat ik er teveel tijd per dag achter?…. nee, eigenlijk ook niet….. vond ik het niet leuk dan? .. nou meestal wel eigenlijk…. waarom dan toch stoppen? … ik zal het proberen uit te leggen….

Voordat je het volgende leest moet je je even iets bedenken… in jullie gezonde koppie zit een splinternieuwe Billy… Bobby of hoe de kasten van de Ikea dan ook mogen heten…Een perfecte kast voor alle opslag van informatie en reuzegroot….elke dag weer past alles erin en het gaat alleen open als jij het wilt…. en die van mij…. tja… das meer een gevalletje grof vuil….

kast

 

De verpleegkundige zei een tijd geleden, nadat ik aangaf zo slecht te slapen dat mijn koppie misschien wel teveel maalde…. ‘wat je oma in haar hele leven binnenkreeg, krijg jij in 1 dag binnen…. dankzij alle tv, radio en social media’  ….  en ja , altijd weer die MS, maar daardoor heb ik het gevoel dat mijn kop knalt…. ik ben de hele dag moe, al als ik opsta…. dus dan denk je , dat word lekker slapen…..nou mooi niet…. mijn koppie denkt…he rust….tijd voor een feessie…. en ja, die kast is niet dicht dus alles loopt door elkaar te stampen en te hossen in mijn hoofd…. ik hoor nog net geen Frans Bauer op de achtergrond, maar er scheelt niet veel aan….

Het probleem is dat ik moeer dan moe ben, dat ik van alles vergeet wat ik wel zou moeten onthouden…. dat ik me onwijs druk maak om dingen die er helemaal niet toe doen…. toen las ik dat 99 dagen zonder FB project en ik dacht… doe es gek… misschien doe ik het met een andere reden, maar het lijkt mij een goede termijn om eens wat uit te proberen…

Ik hoop dat dit het een beetje duidelijk maakt…. ik zal best dingen missen van FB … ook personen missen waar ik alleen nog via FB contact mee had…  Maar gek genoeg geeft het nu al rust…. ik kan achter info aan wanneer ik dit wil en wordt niet meer overspoelt met info als ik mijn FB open…. Ik hoop dat het een klein beetje orde in mijn koppie brengt…en mocht het toch nog feest in mijn kop blijven, dan stuur ik jullie binnenkort allemaal een uitnodiging via Facebook 😉

( deze blog kan ik niet meer op fb zetten, dus ben benieuwd of het nog gelezen wordt ;))

 

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Ducky

Ken je dat, je loopt door een drukke supermarkt en opeens heb je het gevoel dat iedereen je aanstaart? Nou, dat had ik gisteren. Ik had mijn haar gedaan, mijn kleren zaten allemaal normaal, zo extreem zijn mijn oorbellen nou ook weer niet en het loombandje om mijn pols is leuk, maar zo spectaculair ook niet…. toch keek iedereen…. of zou het mijn gevoel geweest zijn…?

Nou dat was het niet, want ik zag ook Martijn een paar keer opzij kijken….en na 3 keer kreeg ik de opmerking ‘joh loop es normaal en stel je niet zo aan’ naar mijn hoofd…. gevolgd door een vette glimlach, want hij weet wel beter ….

Waar ik nog fris en fruitig ( voor zover dat gaat met dit weer) uit de auto stapte , leek ik meer op een waggelende Donald toen ik er weer instapte….Ik zou Katrien moeten zeggen , maar die roze hakken van haar ga ik natuurlijk nooit redden…. Ergens in de supermarkt ging het mis….het was iets van plof, waggel, plof, waggel…. en gelukkig had ik een karretje als rollator ….

Ik hoef me niet af te vragen hoe het komt…. zoals zovelen ben ik blij dat het zomer is, maar de warmte eist zijn tol….  en het feit dat ik ’s morgens mijn hele boekenkast leeg had gehaald en nog meer in huis had gedaan helpt vast ook niet mee….. beetje dom, maar ik ben nou eenmaal zo eigenwijs als dat ik groot ben ( ja mam, je hebt gelijk)

Vandaag dus maar rustig aandoen… mijn zussie komt me gelukkig lekker afleiden, dus dat wordt vast gezellig…..eens kijken of ik van een ducky weer in een mens kan veranderen….Zo niet, dan nog geen ramp…. dan maar een ducky… zoals we allemaal weten zijn er ergere dingen in de wereld….

06e555c1c6cb44e46c03fb06566dcc84

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Één reactie

Spring maar achterop bij mij…

Daar zit ik dan op mijn lip te bijten… een soort mantra gaat door mijn hoofd… ik ga niet huilen, ik ga niet huilen, ik ga niet huilen….ik kijk naar mijn dochter die ik aan het helpen ben met een armband loomen….. ik kijk bewust niet naar buiten, waar Tinus zich klaarmaakt om met mijn oude racefiets te gaan fietsen…. sommige dingen zijn heel moeilijk te accepteren….dit was gisteren…. en oh wat had ik graag zo’n onwijs sexy strakke broek aangetrokken om te gaan fietsen, alhoewel mijn benen niet zo sexy meer zijn als vroeger….ja, oma….

Vorige week heeft Tinus een stofnest uit de schuur gehaald en wat bleek…. er scheen een nog best redelijke racefiets onder te zitten…. een beetje oldtimer, maar nog best het proberen waard….en dat ging hij gisteren dan ook doen…. en mijn hoofd zegt, natuurlijk…doen!… maar mijn gevoel zegt zo heel iets anders….

Anne die mijn gezicht ziet vraagt wat er is….. ik geef antwoord dat papa mijn fiets gekaapt heeft…. ‘dat is ook gemeen’ luidt haar antwoord….. ach schat, mama kan toch niet meer fietsen, dus hij heeft groot gelijk…..’nou mam, dan leer ik jou fietsen…. dat lijkt me leuk, jij hebt het mij geleerd, dan leer ik nu jou fietsen…. SLIK!…. ik knipper nog harder met mijn ogen en tover een glimlach te voorschijn…. ja schatje, dat zou wel grappig zijn he, maar ik ben bang dat we de zijwieltjes al hebben weggegeven…

Als ze weg is naar een vriendinnetje loop ik de tuin in… ik geniet van de zon en de plantjes in de tuin…. de poes loopt om mijn voeten te dralen en ik ga naast haar in het gras zitten….even kroelen…. ik bedenk mezelf dat ik heel veel heb om van te houden en dat ik ook nog heel veel kan…. ik ben een rijk mens…. ja absoluut…. maar ja, weer dat, mijn hoofd weet het, maar mijn gevoel….

Als Tinus thuis komt zegt hij: “zullen we nog even samen dat rondje gaan doen…. jij op de scoot, ik op de fiets”… en ik denk tuurlijk, het troostrondje…. maar het is prachtig weer en hij heeft helemaal gelijk…. ik zet me erover heen en we gaan…. ik geniet van alles wat ik zie…. de hertjes…de mooie wolken aan een strakblauwe lucht…. de zon op het water…. als we even stil  staan om wat te drinken kan ik het niet laten…. ik kaap Tinus fiets en ga er vandoor…. na de eerste paar trappen voel ik mijn benen verkrampen en ik slinger heen en weer… het is vast niet verantwoord fietsen maar op het stille wegje kan het geen kwaad…met de groots mogelijke moeite keer ik om en ik trap terug naar de plek waar mijn scoot braaf staat te wachten…. ik ga steeds harder…. en wat ik mezelf ook wijs probeer te maken… er gaat niks boven het gevoel van de wind langs je hoofd als je met 24 km per uur fietst…. trappen zo hard je kan….heerlijk….. dit is vast niet de laatste keer dat ik zijn fiets kaap….

Laatst hoorde ik een andere rollie zeggen dat de teksten met…. de enige handicap die je kan hebben zit tussen je oren… nergens op slaan…. ok , ze lijken leuk postitief en stimulerend, maar ze zijn niet waar… en zo is het maar net…. door mijn handicap kan ik niet meer racen…. en dat gaat niet meer gebeuren… want MS zit wel tussen mijn oren, maar niet op de manier zoals ze met die tekst bedoelen…. en weet je wat…. het geeft niet…. het is ok…. het is soms even slikken….leren accepteren en doorgaan…. en vandaag ging het al een stuk beter toen Tinus er vandoor ging….. het begint te wennen…. en als ik het echt niet meer uithou, kan ik altijd nog achterop gaan….ouch!

Spring_maar_achter_op_bij_mij_achter_op_mijn_fiets_tshirt_korte_mouw_1327231027_original_4

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Een reactie plaatsen